Patser of idealist

Heerlijk die tegenstellingen. In de jaren '70 had je het verschil tussen de patser en de idealist, met alle haat en nijd onderling, en hun voorbeelden in de Tweede Kamer. Het is weer helemaal terug. Tegenwoordig zie je ze veel vaker op de weg: mensen die rustig rijden, niet omdat ze een oude auto hebben, maar omdat het zuiniger is, beter voor het milieu en beter voor de portemonnee. Een hun tegenhangers racen voorbij, alleen remmend voor alle snelheidscontroles.

Pas op voor autoverkopers

Een nieuwe auto, wat een feest! Greenline, 3,4 liter diesel per 100 kilometer. Nu ben ik realist genoeg om te weten dat 4,5 op 100 al heel mooi is, dus ik geloof al die verhaaltjes niet, en laat die verkoper maar kletsen. Zolang ik maar kan uitrekenen dat ik hier het beste af ben is het goed. En daar gaat het toch nog mis.

En weg dook mijn pessimisme!

Amsterdam-Zuid, met de meeste miljoenen per vierkante meter, een jungle van beton en staal. Honderd meter verderop de Ring, nu even zonder file, de trein naar Schiphol, terwijl achter mij een vliegtuig (naar ik hoop) dezelfde bestemming heeft. Naast mij een sloot, en in die sloot word ik aangestaard door een fuut? Nee, een aalscholver!